Hamzakoy’da Güz
Kafamı hiç sarmayan meltemler esiyor,
İçimdeki doyum, tütüne fena takmış…
Camlardaki ışıklar birer birer sönüyor;
Bakışacak bir çift göz bile kalmamış!..
Filiz vermiyor sevdanın sarmaşıkları,
Hırçın esen rüzgar hep dallarını kırmış.
Karayağız esmer gencin bomboş kolları,
Sevdiğindeyse muhabbet uykuya dalmış!..
Suda artık gençlerin cıvıltıları yok,
Buraları karabasan erkenden basmış.
Susmuş sazlar söylenecek şarkıları yok;
Yerini akıp giden gözyaşları almış!…
İyi dostlar da buraları terk ediyor,
Bir fincan kahvenin hatırı onlarda kalmış.
Üzülme cancağızım, bak falcı ne diyor;
“Seninle yaşanacak başka aşklar da varmış!..”
Günseli (Barut) Başel
Hamzakoy / Gelibolu – 1997
