Meydanlar, şehirlerin yalnızca boş alanları değildir. Onlar, bir kentin hafızasının attığı kalplerdir. İnsanların buluştuğu, sevincini paylaştığı, acısını birlikte yaşadığı, geçmişini geleceğe taşıdığı ortak yaşam alanlarıdır. Çünkü bir kentin gerçek ruhu, en çok meydanlarında hissedilir. Lefkoşa'nın kalbinde, İplik Pazarı'nda artık bir isim var.
İnsanın dünyaya gözlerini açtığı şehir, karakterini biçimlendiren, hafızasını besleyen ve ruhunda silinmez izler bırakan büyük bir bellektir. Çocukluğun geçtiği sokaklar, taşına dokunulan evler, çarşılar ve gökyüzüne bakılan avlular, yıllar sonra bile insanın iç dünyasında yaşamaya devam eder. Sanatçılar için ise doğdukları kent, yalnızca özlem duyulan bir memleket değil; eserlerini besleyen, imgelerini çoğaltan ve anlatılarını derinleştiren tükenmez bir kaynaktır.
Serkan Soyalan Marcel Proust’u Okumak “İnsan, en çok sevdiğini kaybetmekten korktuğu anda kendini kaybetmeye başlar.” Belki de Marcel Proust’un bütün edebiyatını…
